تفسیر برای همه

تفسیر قرآن کریم با نگاهی متفاوت
گفتن بسم الله الرحمن الرحیم چه تاثیری در زندگی ما دارد؟

اینجا یک سوال پیش می آید که البته باید در جای دیگری به آن بپردازیم . عجالتاً اشاره می کنیم که ممکنست سؤال کنید که گفتن بسم الله در کارها و توجه به رحمت خداوند چه ارتباطی به نوع بشر دارد و چه تاثیری می تواند در ما بگذارد؟
در آیات آینده خواهیم دید که تنها مائیم که مظهر (محل و مکان ظهور) اسماء الهی هستیم. هر یک از موجودات محدوده ای از اسماء و صفات را به ظهور رسانیده اند و این فقط انسان است که اگر اراده کند می تواند تمام اسماء و صفات خداوند را به نمایش بگذارد و برای صفات او محل بروز و ظهور باشد.

مثالی عرض کنم : هر یک از ما با دیدن صحنه های خوب و بد زندگی متاثر میشویم. پذیرش تاثیر و عدم پذیرش آن نیز بستگی به مقدار توجه ما و عدم غفلت ما از آن واقعه و یا صحنه خوب یا بد را دارد. با دیدن یک فیلم قهرمانی، شجاعت شما تحریک شده و کارهای قهرمان فیلم را دوست دارید که شما انجام دهید. با دیدن صحنه های فقر و پریشانی در یک نمایش، میل دارید در آن صحنه ها بوده و ایثارگری کرده و غبار فقر از چهره مردم بزدائید. این نشان می دهد که تمام این صفات خوب در شما هست و دوست دارید آنها را به نمایش گذاشته و در اجتماع از آنها لذت ببرید. منتهی گاهی این صفات در محلی قرار می گیرد که در خفا و پنهان میماند. مثل آنکه شخص در محیطی بسیار نا امن و پر از اضطراب و تنش بزرگ شده باشد و خبری از رحمانیت نداشته باشد. اما همین فرد بی خبر از مهر و محبت ، اگر چنانچه با صحنه ای مواجه شود که مهربانی را بطوری زیبا و کامل برای او به نمایش بگذارند یقیناً تحت تاثیر قرار گرفته و صفات زیبای او کم کم به ظهور خواهد رسید و تحت تاثیر شخص مهربان و رحیم و حلیم قرار خواهد گرفت.

تاریخ مملو از اینگونه صحنه های زیبای تغییرات روحی و روانی افراد می باشد.

عِداس برده اهل طائف با شنیدن بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم‏ از زبان رسول اکرم صلّی الله علیه و آله و سلم ،رحیم ترین انسانها، دست از آئین خود برداشته شیفته کلمه رحمن و رحیم و گوینده آن می شود. برای آنکه گوینده فقط قصد به ظهور رساندن کلمه رحمانیت خداوند را داشته. و خود سعی دارد که این کلمه را به ظهور برساند و با تمام وجود رحیم و مهربان و الهی باشد و الحقّی هم که در این راه پیروز بود و در مدت ۲۳ سال جهان و دلهای جهانیان را فتح کرد. (درود و سلام خدا بر او و آل او باد)

بُشر حافی ‏مست و لایعقل از شراب انگوری و سرخوش از لذاید حیوانی و مشغول عیاشی بود که ناگهان امر به معروف کننده ای مهربان و مسیحایی از تبار آل محمد (ص) با وی مواجه شد. دم مسیحایی و نسیم رحمانیت او به یک اشاره کن فیکون، بُشر را زیر و رو کرد. دست از همه چیز برکشید در پی آن مسیحا دم روان شد، توبه کرد و پشت پا بر ما سوی الله زد . (بعضی تذکره نویسان این بزرگ را حضرت موسی بن جعفر امام هفتم علیه السلام معرفی کرده اند و بعضی کسانی دیگر را الله اعلم.)

هنگام گفتن بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم‏ نیز باید با دقت متوجه و متذکر رحمانیت و محبّت خداوند شده و با مهر و محبت وبه انگیزه بظهور رساندن عشق ومحبت کار مورد نظر را انجام داد. در آن صورت این کلمه عظیم هم ما را به رحمانیت سوق داده و هم موجب بیدار شدن سایر صفات لازم برای آن کار خاص مورد نظر خواهد شد. هیچ کس نمی داند با گفتن بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم‏ و با کمال توجه به آن، کار زشتی را آغاز کند!

زیاد شنیده اید که جنایتکاران قبل از انجام جرم و خیانت با شنیدن کلام الله و یا دیدن نمایش و صحنه ای روحانی از کار خود و تصمیم خود منصرف شده باشند.

حکایت
فضیل عیاض راه کاروانیان را می گرفت. روزی در میان اهل کاروان یکی قرآن می خواند. ( أَ لَمْ یأْنِ لِلَّذینَ آمَنُوا أَنْ تَخْشَعَ قُلُوبُهُمْ لِذِکْرِ اللَّه‏..) (۱۶ حدید)(آیا وقت آن نرسیده است که قلوب مؤمنان از ذکر خدا خاشع گردد…..)سوز و گداز قاری این آیه چنان تاثیری در جان فضیل گذاشت که در دم توبه کرده و راه صلاح و سعادت پیش گرفت. یقیناً قلب ما نیز از سنگ نخواهد بود و هنگام یادآوری کلمه طیبه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم‏، رحمانیت و مهر و محبت ما شعله ور شده و تاثیر بسزائی در رفتار ما خواهد گذاشت.

و این همان استعانت خواستن از کلمه بسم الله است و به همین دلیل نفرمود بسم الله القاصم، بسم الله الرازق، زیرا تنها کلمه رحمن و زنده کردن آن هست که در جان انسان تمام اسماء و صفات دیگر را زنده می کند. عشق و محبت انسان را شجاع می کند، سخاوتمند می کند، به انسان حوصله، حلم، بردباری و کرامت عطا می کند. اما تذکّر سایر اسماء الهی فقط همان صفت را در انسان بروز می دهد و به ظهور می رساند….،

الرحمن
الرحمن را بخشنده در دنیا و برای تمام موجودات (خوب و بد) دانسته اند.

الرحیم
الرحیم را هم بخشنده در آخرت و همچنین بخشنده نسبت به اهل ایمان میدانند. مثلا باران می بارد کافر و مسلمان از آن بهره مند می شوند، زمین می چرخد و زمان می گذرد و انسان خوب و بد عمر خود را در آن طی می کند، اکسیژن و هوا به تمام مخلوقات میرسد، این مربوط به جنبه رحمانیت یعنی مهربانی عمومی خداوند است.

گر ز من پرسی از آن لطف که من می دانم / آشنا بر در این خانه و بیگانه یکیست…

این پست را پرینت کنید



نظر بدهید:

نام شما:


*

View in Other Languages

    Translate to:

ديدگاههاي اخير

  • حبیب الله بیشه ای: باسلام و احترام اما تمرکز آفات و عواملی دارد : آفات آن ا...
  • مهناز: سلام استاد بزگوار.خوندن مطالب زیبایتان حس معنوی قشنگی به آدم...
  • فرشته: عاليييييييييييييييييييييييي بود استاد ممنونم...
h2